Title: The vivid apple should be slayed, the fresher the merrier

Author: Sam Vaseghi

“the vivid apple should be slayed, the fresher the merrier” (sibe zende ra bayad har che zendetar kosht) is a collection fourteen long poems by the deconstructivist Iranian poet Sam Vaseghi, written in the years 2006-2015 in exile. Some of the poems were published earlier in earlier in journals both in Farsi and English, or included in audiovisual virtual performances and film.

. . . found

. . . found — your sight your path
gone astray, pulsating in my veins . . .
redolent of blood
and the accretion of capillaries in the coincidence of our breaths . . .
that eyebeam, dared, facing death, but suffused with light —
your unripe orbs — averse to any tree . . .
to bearing fruit or a garden of self-embodiment.
Up to the
moment, amidst your wailing laughter
in bloodlust: The scorpion with a Holy Word
kissed me, arisen from the chasm of your chest. Recite!
What an eerie vibe
this kiss — was it temptation
or not, why
so lustful entwisted, this bloodstained algesia:
the vivid apple should be slayed, the fresher the merrier,
to murder fresh anew, . . . fresher
sweeter, . . . more painful . . .
Recite!

See film on this poem on: Anti-Poetry

عنوان: “سیبِ زنده را باید هرچه زنده‌تر کشتا”
نویسنده: سام واثقی
شابک: 978-9176372906

«سیبِ زنده را باید هرچه زنده‌تر کُشت» مجموعه‌ی چهارده شعر بلند از سام واثقی‌ست، که در سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۴ در تبعید نوشته شده. برخی از اشعار این مجموعه پیش از این در مجلات شعر به فارسی یا ترجمه‌ی انگلیسی منتشر شده. از برخی اشعار نیز بصورت فیلم چیدمان مجازی استفاده شده.

پیدایش کردم

. . . پیدایش کردم ـ نگاهت را راهت
که بی‌راهه در رگ‌های اقتدارِ من نبض . . .
می‌زد به بوی خون
و ازدیاد مویرگ‌ها در تقاطع نَفَس‌هامان
آن نگاه، جسورانه عنقریب مرگ، امّا پر از زندگی —
چشم‌های نارِسَت — که هیچ درختی را حاضر نبودند
میوه شوند یا باغی از خویش ‌تَنِ‌شان
چیده شود. آن‌
گاه که آه‌واره
مست خون می‌خندیدی: عقرب با کلامی مجید
از چاک سینه‌ات لبم را بوسید. بخوان!
چه احساس غریبی‌ست

فیلم این شعر در چیدمان مجازی: سایت ضدّ شعر